Vrijdag 19 juni stond eigenlijk in het teken van wandelen. Maar de hitte was zo extreem dat het simpelweg onverantwoord was om op pad te gaan. Soms is verstandig zijn ook een vorm van doorzetten.
Daarom reisde ik pas zaterdag af en kon het avontuur zondag echt beginnen.
Op zondag 21 juni liep ik etappe 6 van het Pieterpad: van Schoonloo naar Sleen. Een prachtige route die voor een groot deel door het bos voert. Om mijn wandeling nog leuker te maken had ik een app op mijn telefoon gezet waarmee vogelgeluiden herkend kunnen worden. Terwijl ik tussen de bomen liep, werd ik regelmatig verrast door meldingen van vogels die ik zelf nooit had kunnen thuisbrengen. Het voelde alsof ik niet alleen wandelde, maar ook een kleine natuurexcursie volgde.
De sporen van de storm waren onderweg nog duidelijk zichtbaar. Op verschillende plekken stonden paden onder water of lagen er omgevallen takken. Het werd regelmatig een soort hink-stap-sprongparcours om de grootste plassen en modderige stukken te omzeilen. Soms moest ik goed opletten waar ik mijn voeten neerzette, maar juist dat maakte de tocht avontuurlijk.
Maandag 22 juni besloot ik er een flinke schep bovenop te doen. Uiteindelijk liep ik bijna twee etappes achter elkaar; slechts zes kilometer kwam ik tekort om dat doel helemaal te halen. De benen deden hun werk uitstekend en het wandelritme zat er goed in.
In Coevorden wachtte nog een bijzonder moment. Opeens stond ik voor een afzetting: "Werk in uitvoering – Verboden toegang". Normaal gesproken betekent dat omlopen, maar iedere Pieterpad-wandelaar weet dat extra meters soms bijna pijn doen. Omdat ik écht geen meter meer wilde lopen dan nodig was, vroeg ik heel vriendelijk aan een aanwezige medewerker of ik er misschien toch langs mocht.
De jongeman schoot in de lach. "Je bent niet de eerste die dat vraagt," zei hij. Vervolgens gaf hij toestemming om voorzichtig door het werkgebied te lopen.
Dat bleek nog een kleine uitdaging. Langs het kanaal was het hier en daar best spannend. Eén verkeerde stap en ik had zomaar een frisse duik kunnen nemen. Gelukkig bleef het bij een beetje balanceren en bereikte ik zonder nat pak de overkant.
Wat vooral is bijgebleven van deze dagen, is hoe afwisselend de route was. Bos, water, open stukken landschap, stormschade, vogelgeluiden en onverwachte ontmoetingen. Onderweg maakte ik regelmatig een praatje met medewandelaars en fietsers. Soms zijn het maar korte gesprekken, maar ze geven een wandeling nét dat beetje extra kleur.
Het waren heerlijke wandeldagen waarop niet alleen kilometers werden gemaakt, maar ook herinneringen.
Etappes:
6) Zondag 21 juni: Schoonloo - Sleen 23.60 km
7 + 8 ) Maandag 22 juni: Sleen - Coevorden Coevorden - bijna in Hardenberg 33.83 km
Reactie plaatsen
Reacties