Tante Maria en schildertechniek

Gepubliceerd op 4 november 2018 om 19:55

Vroeger waarschuwden onze kinderen hun vriendjes en vriendinnetjes altijd vooraf als ze kwamen spelen:

"Schrik niet hoor, maar onze moeder heeft overal heiligenbeelden staan..."

Inmiddels is er een prachtige nieuwe periode in ons leven aangebroken en maakt ook onze kleinzoon langzaam kennis met de toch wel markante bezigheden van zijn grootmoeder.

Gelukkig had ik mijn camera binnen handbereik toen mijn man hem onlangs een rondleiding gaf langs de beelden. Ik hoorde hem zeggen:

"Zo... en dit is tante Maria..." 😂🤦‍♀️


Jaren geleden was er in Asten (Noord-Brabant) een beeldenatelier waar ik veel onbeschilderde beelden kocht. Het beschilderen deed ik zelf. Ze maakten prachtige Mariabeelden en indrukwekkende grote kerstgroepen.

Helaas overleed de eigenaar. Het atelier werd overgenomen door een ander bedrijf, maar dat wist de kwaliteit van het beeldengieten niet te behouden. Inmiddels is er van die schitterende kerstgroepen en heiligenbeelden helemaal niets meer over. Wat ontzettend jammer is dat.

Dit Mariabeeld – een gekroonde Maria van maar liefst 1,30 meter hoog – komt ook nog uit dat atelier. Op de terugweg van een vakantie in Limburg zijn we er met onze caravan langs gereden om haar op te halen. Uiteindelijk gingen we niet met één, maar met vier Maria's naar huis!

De bedden in de caravan werden platgelegd en hup, daar lagen ze dan, allemaal netjes naast elkaar, als echte zusters op reis. Drie exemplaren waren al snel verkocht, maar deze Maria is gebleven.

En aan dit beeld ben ik enorm gehecht.


Voor grotere (Maria)beelden gebruik ik graag een techniek die ik ooit zelf bedacht heb.

Vroeger werden de mantels van heiligenbeelden vaak voorzien van prachtig geschilderde sierranden. Strak, verfijnd en vol detail. Ik bewonder dat enorm, maar zulke sierlijke patronen schilderen is niet mijn sterkste kant.

Daarom ben ik op een andere oplossing gekomen.

Rond de rand van Maria's mantel plak ik kant, dat ik vervolgens mee schilder in de basiskleur. Zodra de verf droog is, werk ik het kant met een vrijwel droge kwast af in een contrasterende kleur. Als laatste breng ik hier en daar een vleugje goud aan.

Het resultaat geeft precies dat rijke, klassieke effect waar ik naar op zoek ben. En eerlijk gezegd: het doet het verrassend goed!


Soms zijn het juist dit soort beelden die een verhaal vertellen. Niet alleen over geloof of traditie, maar ook over herinneringen, vakanties, creativiteit en de mensen die erdoorheen de jaren heen een plekje in je leven hebben gekregen. Zelfs als ze officieel geen familie zijn... en toch gewoon "tante Maria" heten. 😊🙏🏻

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.