Heb jij dat ook wel eens, dat je iets beleeft waar je dagen later nog van nageniet? Dat heb ik nu. Al dagenlang loop ik op wolkjes.
Voor wie mijn vorige berichten heeft gemist: deze zomer (2019) ben ik druk geweest met het bouwen van een groot kerststaldiorama voor Mergelrijk in Valkenburg. Dat project is inmiddels afgerond en afgeleverd.
Ik hoefde niet mee te helpen met de opbouw, maar ik wist dat Peter Meurders vanaf 15 november zou beginnen met het plaatsen van het diorama. Voor ons is dat al volop hoogseizoen en tussen de drukke werkzaamheden door dwaalden mijn gedachten regelmatig af naar Limburg. Zou alles lukken zonder mijn hulp? Er kwamen geen telefoontjes of appjes. Het bleef stil. Ik stelde mezelf gerust met de gedachte dat ik alles duidelijk had aangeleverd, inclusief foto's en voorbeelden.
Bovendien had ik er alle vertrouwen in dat Peter er iets moois van zou maken. Hij heeft veel ervaring met beeldhouwen en het maken van zand- en ijssculpturen. Natuurlijk zou het eindresultaat anders worden dan ik zelf in gedachten had, maar juist dat maakte het spannend. Vanaf het moment dat Peter zijn bewondering uitsprak over het project, heb ik het met een gerust hart losgelaten. Toch bleef ik ontzettend nieuwsgierig naar het uiteindelijke resultaat.
Wat eraan voorafging
In de weken voor Kerst worden de bekende kerstmarkten in de Valkenburgse grotten druk bezocht. Op ongeveer vijfhonderd meter afstand ligt Mergelrijk. Peter Meurders was al langere tijd op zoek naar een invulling die meer aansloot bij het echte kerstverhaal. Zijn wens was een groot kerststaldiorama dat het verhaal vertelt van Jozef en Maria op weg naar Bethlehem, de zoektocht naar onderdak, de geboorte van Jezus in een grot en de Drie Koningen die door de woestijn reizen.
En die opdracht kreeg ik!
Het project was gigantisch groot. Gelukkig kon ik terugvallen op ruim dertig jaar ervaring en een hoofd vol ideeën. Dit was mijn kans om alles wat ik in de loop der jaren had geleerd in één project samen te brengen. Ik wist precies wat ik wilde, maar ook wat ik absoluut niet wilde. De beschikbare ruimte was niet erg diep, dus daar moest rekening mee worden gehouden.
Mijn uitgangspunt was dat de huisjes onderdeel moesten worden van het verhaal. De beelden moesten functioneel zijn, passend bij de omgeving en niet overdreven aanwezig. Ondanks de vele details moest het geheel overzichtelijk blijven. Mensen moesten verrast worden en steeds nieuwe dingen ontdekken.
Peter had ondertussen zijn eigen visie uitgewerkt in een verhaal. Dat inspireerde mij enorm en hielp om mijn ideeën te ordenen. Zo groeide het project uit tot een echte samenwerking: ik ging mee in zijn ideeën en hij in de mijne. Het mooiste was dat ik voor het grootste deel de vrije hand kreeg.
Ik ging helemaal los!
- Voor iedereen die zelf met kerstdiorama's wil beginnen: kijk eens op Pinterest en zoek op Italiaanse of Spaanse termen zoals presepe of belenes, gecombineerd met woorden als mercado of puerto. Je kijkt je ogen uit.
Voor mij was dit een droomopdracht waar ik drie maanden lang met ontzettend veel plezier aan heb gewerkt.
Roderick zoekt Licht
In april werd ik verrast door een telefoontje van Roderick Vonhögen. Omdat ik een wandelverleden heb en dat jaar voor een goed doel liep (Energy4All), wilde hij samen met mij een dag van de Nijmeegse Vierdaagse wandelen. Het werd een onvergetelijke dag vol gezelligheid.
Tijdens die wandeling vertelde ik enthousiast over het kerststaldiorama waar ik mee bezig was. Roderick raakte meteen geïnteresseerd. In augustus kwam hij een dag bij mij thuis filmen. Ook Peter Meurders was daarbij aanwezig. De camera legde onder andere Peters reactie vast toen hij voor het eerst alle gebouwen en onderdelen zag die ik had gemaakt. Dat was best spannend.
Later reisden we af naar Valkenburg, waar Roderick opnieuw opnames maakte. Dit keer werd mijn eerste reactie op het voltooide diorama gefilmd. Ook bisschop Harry Smeets speelde daarbij een bijzondere rol.
Als ik terugdenk aan de samenwerking met Roderick verschijnt er meteen een brede glimlach op mijn gezicht. Geweldig was het. Onvergetelijk. Een man met enorm veel humor en talent.
Het eindresultaat
Toen ik het diorama eindelijk zag, overtrof het werkelijk al mijn verwachtingen.
De achterwand, gemaakt door fotograaf Jean Jacques Spuijssers, is adembenemend mooi geworden. Het sluit naadloos aan op alles wat er op de voorgrond gebeurt. Het vakmanschap straalt ervan af. Vooral de overgang tussen de kantelen van mijn stadsmuur en die van de achtergrond vond ik indrukwekkend. En dan die witte duiven die lijken aan te komen vliegen...
Overal in Valkenburg kwam ik reclamefolders tegen met de kamelen en de tent die ik had gemaakt. Zelfs op de menukaarten stonden onderdelen van het diorama afgebeeld. Dat was ontzettend leuk om te zien.
Bij de ingang stond bovendien een tekst waarin mijn bijdrage werd genoemd. Voor mijn gevoel eigenlijk teveel eer, want dit project hebben we samen gerealiseerd.
Daarom ben ik Peter Meurders en zijn collega's van Mergelrijk enorm dankbaar. Zij hebben mij de kans gegeven om dit alles te maken en gaven mij daarbij alle ruimte om mijn creativiteit te gebruiken.
Ik hoop dat heel veel mensen het diorama en deze bijzondere grot gaan bezoeken. Het is meer dan de moeite waard.
Tot slot
Het mooiste compliment kreeg ik van Peter. Hij vertelde dat het eindresultaat zijn verwachtingen had overtroffen en zelfs mooier was geworden dan hij vooraf had durven hopen.
Dat is precies wat er kan ontstaan wanneer mensen goed samenwerken, naar elkaar luisteren en elkaar iets gunnen. Dan wordt één plus één geen twee, maar drie.
Rondom de Kerstdagen in Valkenburg te bezoeken // voor meer informatie
Meer over het bouwen van: Work in progress